Greg Egan ”Kwarantanna”

Autor: Agnieszka ”Seraphica’ Skiba

“Gdyby gwiazdy świeciły przez jedną noc na tysiąc, jakże ludzie czciliby je i wielbili…”

A gdyby nagle przestały świecić, bez żadnej zapowiedzi, z dnia na dzień zniknęły z firmamentu, by juz nigdy nie powrócić? Jakże wielka byłaby ludzka rozpacz… I była, ale później wszyscy sie przyzwyczaili, bo przecież trzeba jakoś żyć. Z gwiazdami lub bez nich, a jak ktoś się nie przyzwyczaił, to drzwi zakładów dla umysłowo chorych (lub szeregi fanatycznych organizacji terrorystycznych) czekały na niego otworem.

?Kwarantanna? Grega Egana podzielona jest na dwie części. Czytając pierwszą, miałam wrażenie, że znam schemat według którego zbudowana jest fabuła - klasyczna opowieść detektywistyczna. Druga pokazała mi, że nie mam racji i wywróciła wszystko do góry nogami.

Kawałek cyberpunka w kwantowym sosie.

W książce mamy do czynienia z klasycznymi cyberowymi realiami: wielkie globalne korporacje, anonimowe tłumy, powszechne sztuczne ulepszenia ludzkiego organizmu, organizacje terrorystyczne, rozbudowany czarny nano-rynek, neonowe holograficzne reklamy, wschodnie klimaty czy też zanik więzi międzyludzkich (po co budować nowy związek skoro można sobie na stałe wbudować halucynację zmarłej żony?). Ciekawą innowacją są ‘inhalatory’ z nanomaszynami stosowane do ładowania rozszerzeń, zamiast
charakterystycznych wbudowanych ‘gniazdek’. Nie dodają one zewnętrznych wszczepów, ale przebudowują odpowiednie połączenia w mózgu wykorzystując potencjał naszego naturalnego komputera. Autor odstępuje w niektórych miejscach od schematów, co przejawia się np. stosunkowo małym udziałem sieci w historii oraz umiejscowieniem akcji w Australii, gdzie przeniósł nawet Hongkong. Interesującym pomysłem wydaje mi się nadanie ochronnego czarnego koloru skóry mieszkańcom strefy umiarkowanej, jako taka mała lekcja tolerancji i przypomnienie, że kolor skóry jest wyłącznie przystosowaniem do warunków panujących w danej strefie klimatycznej. Postać głównego bohatera natomiast idealnie wpasowuje się w utarte schematy i mamy tutaj byłego glinę z całą masą ulepszeń, nie umiejącego uporać się z przeszłością.

Czy kot jest martwy czy żywy?

‘Kwantowy sos’ to ciekawa interpretacja teorii o multiwszechświatach poziomu kwantowego, odpowiadających wszelkim prawdopodobnym wersjom każdego zdarzenia. Autor wyposaża ludzi w pewną unikalną na skalę wszechświata umiejętność, dzięki której stają się oni niebezpieczni dla innych inteligencji. Trochę denerwujący antropocentryczny akcent, bo niby czemu tylko ziemianie mieliby ją posiadać?

Na okładce jest napis “fantastyka dla zaawansowanych” choć nie bardzo wiem dlaczego. Wydaje mi się, że nawet osoba, która nigdy nie liznęła ani odrobiny mechaniki kwantowej przeczytałaby tą książkę z równą przyjemnością. Wszystko jest tłumaczone w miarę jasno, a autor nie zagłębia się w skomplikowane szczegóły. Książka pozostawia jednak po sobie pewien niedosyt. Sądzę, że autor nie wykorzystał wszystkich interesujących możliwości jakie daje jego pomysł. Nieśmiało tylko w jednym momencie bawi się przechodzeniem między prawdopodobieństwami, pomimo że wiele innych momentów aż się o to prosi. Zawodzi nierozwinięty wątek natury bańki odgradzającej układ słoneczny od reszty wszechświata, którym główny bohater się po prostu nie interesuje… Rozczarowuje wybór jakiego dokonuje bohater, gdy w pewnym momencie dzierżąc władzę niemal kwantowego boga decyduje, że ludzkość nie powinna przechodzić na wyższy etap ewolucji.

Pomimo tego jednak z czystym sumieniem mogę polecić ?Kwarantannę?, ponieważ ten kawałek cyberpunka jest naprawdę dobrym kawałkiem Książkę czyta się z przyjemnością i przyznam, że od drugiej połowy po prostu nie mogłam się oderwać. Wydaje mi się, że można ją zaliczyć do lektur, które pochłaniają czytelnika bez reszty, by porzucić go dopiero po przeczytaniu ostatniej strony. Pozostawia w głowie czytelnika mnóstwo pomysłów na różne prawdopodobne równoległe wersje zakończenia. Inspiruje do głębszego zainteresowania się teoriami tworzącymi ‘kwantowy sos’ tej opowieści. Na zakończenie dodam, że wiele moich wersji w prawdopodobnych wszechświatach równoległych nie napisało tej recenzji, część była na to zbyt leniwa, część nie dostała takiej propozycji, a część być może nigdy nie nauczyła się pisać.

Tytuł: Kwarantanna
Autor: Greg Egan
Wydawnictwo: Solaris
Ilość stron: 317

dodal: Ghost, publikacja: piątek, 2006-09-15, 23:20
kategorie wpisu: Literatura
(RSS komentarzy).

Jeden komentarz do “Greg Egan ”Kwarantanna””

hmmm (niedziela, 2006-09-17, 18:24)

Kolejny matematyk piszący hard-sf Oby więcej takich książek, aczkolwiek z recenzji wynika, że Egan woli bawić się fizyką niż rozwijać fabułę.