Bardzo lubię Grę o Tron. Od pierwszej partii zafascynowała mnie planszówka, jestem także zagorzałym fanem prozy G.R.R.Martina, która była inspiracją do stworzenia przez Christiana T. Petersena omawianej gry. Kilka dni po premierze odebrałem przesyłkę z polskim wydaniem Gry o Tron. Z jednej strony byłem spokojny o jakość wydania, gdyż widziałem już produkcje Galakty na licencji FFG, z drugiej miałem szereg obaw, czy jakieś głupie wpadki wydawnicze nie zepsują ogólnego wrażenia. Oto garść informacji i spostrzeżeń po pierwszym kontakcie z polską edycją Gry o Tron.

W ubiegłym roku wierni fani kultowej ?Magii i Miecz? wstrzymali oddech na wieść o tym, że za sprawą wydawnictwa Black Industries na sklepowe półki trafia nowa, czwarta edycja Talismana! Tytuł miał pozostać w klimacie poprzednich edycji, prezentując jednocześnie bardziej współczesny poziom wykonania. Czy nieznacznie zmieniona od mechanicznej strony reedycja mającej ćwierć wieku planszowej gry przygodowej ma szansę odnaleźć się na zatłoczonym i bardzo wymagającym, współczesnym rynku gier?

Komu z nas w dzieciństwie nie sprawiały frajdy interaktywne zabawki, w których coś się przesuwało, ruszało lub było trójwymiarowe? Dobrze pamiętam, jakim zainteresowaniem w czasach mojej wczesnej młodości cieszyły się wszelkiego rodzaju ruchome gry, produkowane przez firmę MB, które niestety w owym czasie były bardzo drogie. Z tym większą przyjemnością chcemy zaprezentować Wam grę, która nie dość, że jest interaktywna, to na dodatek nie kosztuje kroci, a posiada swój niezwykły urok.

Jeżeli nie dysponujesz zbyt dużą ilością czasu, chcesz wciągnąć do gry nowych znajomych, chciałeś zagrać w coś innego, ale zebrało się was ośmioro, masz zamiar pokazać komuś, że go nie lubisz, a nie wiesz jak to powiedzieć, uwielbiasz blef , nie masz ochoty rozkładać planszy z 1000 żetonów, lubisz budować miasta średniowieczne, to musisz mieć w zanadrzu Citadels.
W tej grze jesteśmy budowniczymi średniowieczno ? bajkowego (szczególnie jak popatrzeć na więzienie?) miasta. Wygrywa ten, kto zdobędzie jak najwięcej punktów, a zlicza się je na końcu tury, w której gracz wybuduje ósmą dzielnicę (lub w wersji skróconej 7).

Jedna z moich ulubionych gier strategicznych to Gra o Tron (A Game of Thrones, firmy Fantasy Flight Games, autorstwa Christiana T. Petersena, na podstawie wyśmienitej, wg mnie powieści Martin`sa). Zagrałem w nią do tej pory kilkadziesiąt razy. Mało jest takich gier, że po rozegraniu jednej partii masz ochotę na następną, ja tak mam po stoczonej walce o Tron. Po kilku grach stwierdziłem jednak, że ma ona parę niedociągnięć, które w tym artykule będę chciał przedstawić, jako warianty modyfikacji zasad oraz kilka pomysłów na zmianę gry.

Odkąd pamiętam fascynowali mnie piraci. Wszelkie filmy, w których można było obserwować załogi pływające pod piracką banderą, oglądałem z wypiekami na policzkach. Wraz z upływem lat fascynacja zmalała, jednak zainteresowanie pozostało. Kiedy więc usłyszałem, że Wydawnictwo Imperium ma zamiar wydać grę planszową w konwencji pirackiej ? wiedziałem, że muszę w nią zagrać.

Scenariusz do gry Pirates CSG przeznaczony dla czterech graczy, podzielonych na dwie dwuosobowe koalicje

Gracze PiratesCSG, po przeprowadzeniu pewnej liczby pojedynków na standardowych zasadach, zazwyczaj po pewnym czasie zaczynają szukać nowych rozwiązań, które mają uatrakcyjnić rozgrywkę. Zwykle sprowadza się to do szukania lub tworzenia samemu różnego typu scenariuszy, w których część standardowych zasad ulega modyfikacjom. Często także dokonuje się prób przeprowadzania morskich bitew na znacznie więcej punktów, niż przewidują standardowe zasady. Wśród wielu wilków morskich panuje jednak przekonanie, że PiratesCSG nie sprawdza się przy potyczkach na duże ilości punktów.