Zapała, Falkon i polski Świat Mroku, czyli ajflowy rzut oka na miniony tydzień w fandomowej części internetu.

Codziennie zerkam sobie, co tam słychać w niektórych serwisach fantastycznych, zawsze są jakieś książki lub gry na które czekam, więc łowienie newsów na ich temat to czynność, od której zwykle zaczynam dzień swojej ciężkiej pracy. Z aktywności na jakim nie bądź forum wyleczyłem się już dawno, z chęcią natomiast zerkam, co się dzieje w blogosferze “jedynego słusznego i jedynego liczącego się serwisu ogólnofantastycznego”, czy też co tam nowego w Bagnie utopiono.
Nie sądziłem jednak, że kiedykolwiek zechce mi się szerzej komentować to, co się w fandomowej części internetu dzieje. Po ostatnim tygodniu mi się zachciało, więc komentuję.

Do tej pory o Tomb of Ice - najnowszym dodatku do gry Descent: Journeys in the Dark mieliśmy niewiele informacji. W serwisie BoardGameGeek pojawiło się kilka zdjęć produktu, później zaś otrzymaliśmy garść informacji na oficjalnej stronie wydawnictwa. W dniu dzisiejszym, gdy w nasze ręce trafia pełna instrukcja do dodatku - wraz z wcześniejszymi informacjami można już Tomb of Ice poddać małej analizie i stwierdzić, czy dodatek ten sporo wniesie do naszych rozgrywek.

Bardzo lubię Grę o Tron. Od pierwszej partii zafascynowała mnie planszówka, jestem także zagorzałym fanem prozy G.R.R.Martina, która była inspiracją do stworzenia przez Christiana T. Petersena omawianej gry. Kilka dni po premierze odebrałem przesyłkę z polskim wydaniem Gry o Tron. Z jednej strony byłem spokojny o jakość wydania, gdyż widziałem już produkcje Galakty na licencji FFG, z drugiej miałem szereg obaw, czy jakieś głupie wpadki wydawnicze nie zepsują ogólnego wrażenia. Oto garść informacji i spostrzeżeń po pierwszym kontakcie z polską edycją Gry o Tron.

W ubiegłym roku wierni fani kultowej ?Magii i Miecz? wstrzymali oddech na wieść o tym, że za sprawą wydawnictwa Black Industries na sklepowe półki trafia nowa, czwarta edycja Talismana! Tytuł miał pozostać w klimacie poprzednich edycji, prezentując jednocześnie bardziej współczesny poziom wykonania. Czy nieznacznie zmieniona od mechanicznej strony reedycja mającej ćwierć wieku planszowej gry przygodowej ma szansę odnaleźć się na zatłoczonym i bardzo wymagającym, współczesnym rynku gier?

Zapowiedzi gry dość jasno wyjaśniły nam o co w niej chodzi: prowadzimy sklep, staramy się pozyskać jak najwięcej dobrych klientów utrudniając jednocześnie działania rywalom (właścicielom sklepów konkurencyjnych). Wszystko oczywiście oddane jest z przymróżeniem oka, w żartobliwym klimacie tak, by rozgrywka dostarczyła jak najwięcej radości.

No i skończyło się. Dostaliśmy do rąk trzecią, ostatnią część „Ścieżek Przeklętych” – kampanii do drugiej edycji Warhammera. Duże rozczarowanie po części pierwszej (recenzja tutaj), której akcja miała miejsce w Middenheim, znacznie zrekompensowała druga część, dziejąca się w Altdorfie (recenzja tutaj). W finale kampanii akcja trafia do Nuln. Nie ukrywamy, że zawsze było to nasze ulubione miasto Imperium, stąd z większą rezerwą podchodziliśmy do tego dodatku. Informacje o Middenheim były zdecydowanie poniżej oczekiwań, „Wieże Altdorfu” to przygoda, którą oceniliśmy bardzo pozytywnie, jednak zamieszczony tam opis miasta nie zachwycił. W jakim stylu zatem autorzy „Ścieżek Przeklętych” zdołali zakończyć tę opowieść?

Każda osoba, choć trochę zainteresowana linią wydawniczą ?Monastyru?, z pewnością nie mogła doczekać się wydania tego dodatku. Nareszcie otrzymujemy materiał źródłowy istotnie rozszerzający wiedzę, jaką otrzymaliśmy w podręczniku podstawowym. Do tej pory oprócz Atlasu Map Dominium, grono dodatków zasiliły jedynie przygody dziejące się w różnych krajach świata ?Monastyru?. ?Nordia? na tym tle z pewnością staje się pozycją wyjątkową ? można to stwierdzić już przed lekturą podręcznika. 250 stron nowych zasad i materiału źródłowego, takich pozycji ?Monastyr? do tej pory nie miał. Czy zatem ten dodatek zaspokoi wymagające grono fanów systemu?

Niedawno pisaliśmy o „Popiołach Middenheim” - pierwszej części trylogii „Ścieżki Przeklętych”, epickiej kampanii w Starym Świecie. Nie tylko w naszym odczuciu przygoda ta rozczarowała, nie była w stanie sprostać ogromnym oczekiwaniom fanów „Warhammera”.

„Wieże Altdorfu” - druga część trylogii - to przygoda skazana na porównania do poprzedniczki. Sięgnęliśmy po nią drżącymi rękami z obawą, co drodzy Autorzy zaserwują nam tym razem.

Gracze PiratesCSG, po przeprowadzeniu pewnej liczby pojedynków na standardowych zasadach, zazwyczaj po pewnym czasie zaczynają szukać nowych rozwiązań, które mają uatrakcyjnić rozgrywkę. Zwykle sprowadza się to do szukania lub tworzenia samemu różnego typu scenariuszy, w których część standardowych zasad ulega modyfikacjom. Często także dokonuje się prób przeprowadzania morskich bitew na znacznie więcej punktów, niż przewidują standardowe zasady. Wśród wielu wilków morskich panuje jednak przekonanie, że PiratesCSG nie sprawdza się przy potyczkach na duże ilości punktów.

….czyli jakiego przywitania ze strony Barsawian powinien się spodziewać początkujący adept szukający przygód na bezdrożach prowincji. Almanach Mistrza Gry prowadzącego sesje w świecie Earthdawna.